Skipbox
صفحه‌هاجداسازی ماشین‌های مجازی

امنیت

جداسازی ماشین‌های مجازی

Skipbox چطور جاب‌ها را از هم جدا نگه می‌دارد: ماشین اختصاصی سازمان شما که بعد از هر جاب از اعتبارنامه‌ها پاک می‌شود، ماشین‌های مجازی تازه برای کد افرادی که دسترسی نوشتن ندارند و برای «ماشین تازه برای هر جاب»، رانری برای یک جاب، و بدون اتصال ورودی، روی مخزن‌های عمومی و خصوصی.

نمایش به‌صورت Markdown

ماشین اختصاصی شما

هر طرح، و دوره آزمایشی، به سازمان شما ماشین اختصاصی خودش را می‌دهد: ماشین مجازی‌ای به اندازه طرح که فقط جاب‌های سازمان شما را اجرا می‌کند، یکی در هر زمان. بین جاب‌ها نگه داشته می‌شود، پس آنچه روی دیسکش می‌گذارند برای جاب‌های بعدی می‌ماند: ایمیج‌ها و build cache‏ Docker، کش پکیج‌ها، ابزارهای نصب‌شده.

بعد از هر جاب، Skipbox اعتبارنامه‌های رانر را پاک می‌کند، همه پروسه‌های کاربر رانر را متوقف می‌کند، همه کانتینرها را برمی‌دارد، و این فایل‌های اعتبارنامه را پاک می‌کند: ~/.docker/config.json، ~/.npmrc، ~/.git-credentials، ~/.config/gh، ~/.aws/credentials، ~/.kube/config، ~/.ssh/id_*. از 13 نوامبر 2026، checkout جاب و خروجی بیلد آن (target/ در Cargo و .next/cache در Next.js) برای جاب‌های بعدی سازمان شما روی ماشین اختصاصی شما می‌مانند؛ Skipbox بعد از هر جاب همچنان اعتبارنامه‌های git در checkout و در git config پوشه‌های home، hookهای checkout و فایل‌های untracked آن را برمی‌دارد. «ماشین تازه برای هر جاب» به هر جاب یک ماشین تازه می‌دهد. بعد ماشین را بررسی می‌کند: دیسک، پکیج‌ها، Docker، رانر، DNS، پروسه‌های باقی‌مانده کاربر رانر و کانتینرها. ماشینی که از بررسی رد نشود بازنشانی می‌شود: دیسکش از روی ایمیج بازنویسی می‌شود و دوباره راه می‌افتد، پس کش‌هایش هم می‌روند. وقتی «بازنشانی ماشین» را در صفحه سازمانتان بزنید، و وقتی ایمیج به‌روز می‌شود، دست‌کم ماهی یک بار، هم بازنشانی می‌شود.

هر جاب سازمان شما می‌تواند فایل‌هایی بگذارد که جاب‌های بعدی روی آن ماشین بخوانند یا اجرا کنند، مثل رانری که خودتان میزبانی می‌کنید. برای جدا نگه داشتن مخزن‌ها یا branchها، «ماشین تازه برای هر جاب» را روشن کنید. ماشین اختصاصی شما هرگز جاب سازمان دیگری را اجرا نمی‌کند.

ماشین‌های مجازی تازه

این جاب‌ها در یک ماشین مجازی جدید اجرا می‌شوند که هیچ جاب دیگری را اجرا نکرده، و وقتی جاب تمام شود همراه با دیسکش پاک می‌شود:

  • جاب‌هایی که وقتی همه ماشین‌های اختصاصی شما مشغول‌اند می‌رسند؛
  • جاب‌های کد افرادی که دسترسی نوشتن ندارند، مثل pull requestها از forkها. چنین جابی که با این حال به ماشین اختصاصی شما برسد پیش از اجرای گام‌هایش شکست می‌خورد، و ماشین بازنشانی می‌شود؛
  • هر جاب، وقتی سازمان شما «ماشین تازه برای هر جاب» را روشن کند.

جابی که ۶ ساعت بعد از گرفتن ماشین مجازی‌اش هنوز در حال اجراست متوقف می‌شود.

ماشین‌های مجازی کجا اجرا می‌شوند

روی سروری که Skipbox در ژاپن اداره می‌کند، روی سرورهای Hetzner Cloud در فنلاند و آلمان (اتحادیه اروپا) و روی سرورهای Google Cloud در کانادا و در فرانسه، اسپانیا و ایتالیا (اتحادیه اروپا). روی Hetzner Cloud، جاب هیچ سازمان دیگری از سروری که جاب شما رویش اجرا می‌شود، شبکه آن یا دیسک آن استفاده نمی‌کند. روی Google Cloud، هر جاب یک ماشین مجازی تازه و یک دیسک تازه می‌گیرد و هر دو وقتی جاب تمام شود حذف می‌شوند.

رانری برای یک جاب

Skipbox هر رانر را درست به‌موقع، برای یک جاب واحد، با لیبل‌های خود جاب ثبت می‌کند. روی یک سازمان در گروه رانر پیش‌فرض سازمان است؛ روی یک حساب شخصی روی مخزن جاب است، پس فقط می‌تواند جاب‌های همان مخزن را اجرا کند. رانری که بعد از جاب ثبت مانده باشد برداشته می‌شود.

بدون اتصال ورودی

هیچ چیز در اینترنت نمی‌تواند به ماشین مجازی یک جاب وصل شود. شبکه و ترافیک خروجی را ببینید.

مخزن‌های عمومی و خصوصی

کد افرادی که دسترسی نوشتن ندارند (مثل pull requestها از forkها) روی یک ماشین مجازی تازه اجرا می‌شود که کش‌های شما را می‌خواند ولی نمی‌تواند تغییرشان دهد؛ ماشین اختصاصی شما فقط کد تیم شما را اجرا می‌کند.

یک اجرا وقتی مال تیم شماست که کدش مال خود مخزن باشد و کسی که آن را شروع کرده دسترسی write، maintain یا admin به مخزن داشته باشد، همان‌طور که GitHub گزارش می‌کند. هر چیز دیگری کد افرادی حساب می‌شود که دسترسی نوشتن ندارند: یک pull request از یک fork، یک pull_request_target یا workflow_run که از کد یک fork شروع شده، یک issue_comment از کسی که دسترسی نوشتن ندارد، و اجرایی که GitHub درباره‌اش جواب نمی‌دهد. قاعده روی مخزن‌های خصوصی هم همین است.

GitHub جاب منتظر را به هر رانر بیکاری با لیبل‌های آن می‌دهد. پس وقتی جابی از کسی که دسترسی نوشتن ندارد منتظر ماشین مجازی‌اش است، ماشین اختصاصی شما رانر تازه‌ای نمی‌گیرد، و جاب بعدی تیم شما تا یک دقیقه برایش منتظر می‌ماند و بعد یک ماشین مجازی تازه می‌گیرد. وقتی جاب بیرونی ماشین مجازی‌اش را گرفت، ماشین اختصاصی شما جاب تیم شما را می‌گیرد. hook آن فقط اجراهایی را که Skipbox فهرست کرده، پیش از اجرای هر گامی، عبور می‌دهد.

یک جاب چه چیزی را می‌تواند بخواند

ماشین مجازی یک جاب secretهای ورک‌فلوی شما و توکن GitHub برای آن جاب را نگه می‌دارد، مثل هر رانری، و کدی که جاب اجرا می‌کند می‌تواند آن‌ها را بخواند. با رانر Skipbox همان‌طور رفتار کنید که با رانر میزبانی‌شده GitHub: به یک جاب فقط secretهایی را بدهید که لازم دارد.

به‌روزرسانی: ۲۹ آبان ۱۴۰۵